زنان با داشتن اعتماد به نفس  مى توانند با زيبايى درونى و شور و نشاط توجه همه را به خود جلب كنند.

زنانى وجود دارند كه بدون وسواس  در مورد زيبايى با تلاش و كار به سلامتى خود مى انديشند و با وجود لكه هاى پوستى و چند كيلو اضافه وزن به دنبال تندرستى هستند. اين زنان با پوست  و جسم خود راحت هستند كه همين اطمينان خاطر براى آنان زيبايى به ارمغان مى آورد. ايجاد اعتماد و سلامتى براى روح و جسم، رمز واقعى زيبايى است.

يك زن 33 ساله در اين مورد مى گويد: «اين كه من خودم بايد موجبات شادى خودم را فراهم كنم كمى نااميد كننده است. خود ما هستيم كه مى توانيم انتخاب كنيم در يك نقطه ساكن شويم و يا اين كه نفس عميقى كشيده و به حركت ادامه دهيم. من ترجيح مى دهم به حركت ادامه دهم.» او روز را با يك جلسه ورزش آغاز مى كند و سه بار در هفته تمرين مقاومت مى كند. روزهايى كه هوا خوب است به پياده روى و اسكيت مى رود. او معتقد است پس از پايان كارهاى روزانه مى تواند به كارهاى جانبى بپردازد.

وى مى گويد: كلاس موسيقى و كلاس هاى هنرى مى توانند خلاقيت را تحريك كنند چون آرام بخش هستند. او مى گويد: «به عقيده من هرگز براى يادگيرى كارى جديد دير نيست. هرقدر چيزهاى جديد را تجربه كنيد، به همان ميزان وضعيت بهترى خواهيد يافت. من خسته به رختخواب مى روم اما در عوض بسيار شاد و خوشحال هستم.»

رؤيا هشت سال پيش ازدواج كرده است. او وقتى فهميد به سرطان سينه مبتلا شده كه پسرش يك سال داشت. اكنون او سرزنده است و توانسته روحيه اش را حفظ كند.

او مى گويد: «امسال براى من يك سال فوق العاده بود. وقتى با وجود دانستن اينكه فقط پنج سال ديگر زنده هستيد نااميد نباشيد، بيشتر زنده خواهيد ماند. من اكنون احساس سلامت مى كنم. وقتى بدانيد كه فقط چند سال زنده هستيد هر لحظه براى شما ارزشمند مى شود. من حتى يك لحظه از زندگيم را نيز هدر نمى دهم. فكر مى كنم كهسلامتى يعنى داشتن تعادل در زندگى بين آنچه واقعاً دوست داريد انجام دهيد و آنچه بايد انجام بدهيد. يافتن اين تعادل كار ساده اى است. يكى آواز را دوست دارد و يكى ورزش». او وقت زيادى را صرف ورزش مى كند و اكنون در حال اخذ گواهينامه مربيگرى است. او هر روز ساعت 5 صبح براى ورزش بيدار مى شود. سه بار در هفته شنا مى كند و دوبار در هفته به ژيمناستيك مى پردازد. رسيدن به بقيه زنان و عقب نبودن از آنها درخشندگى شخصيت اوست. او به تازگى داوطلبانه در برنامه اى شركت مى كند كه به زنانى كه به تازگى مشخص شده مبتلا به سرطان سينه  هستند، اطلاعات و دلگرمى مى دهند. براى او زيبايى فراتر از آن چيزى است كه در يك عكس پديدار مى شود. او مى گويد: وقتى مى خواهم كارهايم را انجام دهم، خوشحالم كه مى توانم به عنوان يك مادر، يك همسر، يك دوست و يك ورزشكار كارم را به نحو احسن انجام دهم.

ريحانه 51 ساله و مشاور تربيتى است. او متأهل و مادر دو فرزند است. او از جمله كسانى است كه باعث مى شود شما احساس آرامش و خوشحالى كنيد. او به كمك كسانى مى شتابد كه نياز به پشتيبانى دارند. در همين حين يك مادر مسئول نيز هست. او مى گويد: «لذتى كه از كمك به ديگران به من دست مى دهد غيرقابل سنجش است. نمى توانم تا اين حد از چيز ديگرى لذت ببرم». به عقيده او هيچ چيز به اندازه منظره كارهاى يك زن، او را زيبا نمى كند. او مى گويد: «زيبايى درونى يك احساس است كه تاريكترين لحظات را روشن مى كند.»

وى مى گويد:« وقتى مادر شدم به بهترين حالات روحى دست يافتم. يك دختر داشتم كه بايد به خاطر او شاد مى بودم. به نظر من شما مى توانيد مثبت و يا منفى بينديشيد. روبرو شدن خوب يا بد با مسائل يا برخورد پرشور، روز شما را خوب رقم مى زند.» او با اين طرز فكرها به حركت خود ادامه مى دهد. كار كردن و تغذيه مناسب مهمترين برنامه زندگى او را تشكيل مى دهند.

او با شوهرش پياده روى و شنا رفته و غذاهاى سالم براى خود درست مى كنند و درحالى كه او قبول دارد ظاهرش ديگر شبيه آن وقتى نيست كه به دبيرستان مى رفت؛ وزن او همان ميزانى است كه ?? سال پيش بود. راه حل او براى مواقع اضطراب و استرس اين است: وقتى عصبى است از پله هاى خانه اش بالا و پايين مى پرد.

او مى گويد: «انرژى حاصل از عصبانيت  به سرعت هدر مى رود و من فوراً احساس بهتر بودن مى كنم.»

مريم 32 ساله است او مديريت يك شركت را دارد.

او تغييراتى در خود به وجود آورده است و مى گويد بايد از قيد و بند «بايدها» رها شود و به نيازهاى خود نيز بينديشد. اين خودباورى به او اعتماد بخشيد تا كارهايى را كه قبلاً انجام نمى داد، انجام دهد. او دوره اى طولانى از خانواده اش دور بود. او مى گويد: «من نياز به تغيير در زندگيم داشتم. اكنون فكر مى كنم كارى نيست كه نتوانم انجام دهم.» او ورزش را رها نمى كند و پياده روى در مسيرهاى نزديك خانه اش، ورزش مطلوب او است. او همين طور تنيس و يوگا نيز كار مى كند.

او مى گويد: زندگى بسيار زيباست. او به آينده خوش بين بوده و نمى خواهد به عقب باز گردد.

مينا، ?? ساله، متأهل، داراى دو فرزند ? ساله و ? ماهه است. او مى گويد: «اكنون كه سى ساله هستم فكر مى كنم زيبايى يك احساس و انرژى است. او از شش سال پيش كه اولين فرزندش را به دنيا آورد تغيير كرد. باردارى او را در يك ورطه جديد انداخت: به جاى آنكه خود را با ديگران مقايسه كند شگفت زده شد. او مى گويد: «ببين بدن من چه كارها كه نمى تواند انجام دهد. پيش از آن دوست داشتم كامل و متناسب به نظر بيايم. اكنون فكر مى كنم هيچكدام از ما كامل نيستيم.» وقتى پسرم فقط يك سال داشت طلاق گرفتم. بزرگ كردن يك بچه به تنهايى كار دشوارى بود و مى دانستم كه اين تنهايى براى هيچكدام از ما خوب نيست. اما اينك تصميم گرفتم مثبت بينديشم. آموختم كه سعى كنم و هرچيز را جالب و زيبا ببينم، حتى چيزهاى بد را. اگرچه او نگران سايز خود نيست اما در سلامت خود دقيق است. او مى گويد: «من روان پريش نيستم و خود را از خوردن نيز محروم نمى كنم. همانطور كه بدنم مى طلبد مى خورم و فكر مى كنم سالم زيستن يعنى همين: توجه كردن به نياز بدن.» او ورزش نيز مى كند: پياده روى و اسكيت با پسرش. امكان تنها بودن آنها را با هم فراهم مى كند. او مى گويد: «شايد اين حرف كليشه باشد اما«ورزش يك داروى طبيعى براى تندرستى است.»