|
|
|
>كنترل قند خون در آن دسته از مبتلايان به ديابت كه شكم چاقي دارند.. مشكلتر است. مطالعه محققان آمريكائي نشان ميدهد كه افزايش چربي دور شكم ميتواند صرفنظر از سن و نزاد بر كنترل ديابت اثر نامطلوبي داشته باشد. به اعتقاد اين محققان از آنجا كه افزايش چربي دور شكم بيشتر در زنان ميانسال ديده ميشود كنترل قند خون در اين گروه از بيماران ديابتي به مراتب مشكلتر است.
براساس تحقيقات انجام شده در مركز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم ايران، نسبت اندازه دور شكم به دور باسن ( WHR) شاخص مهمي در پيشگويي ابتلا به ديابت محسوب مي شود.
به گزارش سرويس «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) واحد علوم پزشكي ايران، دكتر فريدون عزيزي و همكارانش در مركز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم به منظور بررسي ارتباط شاخصهاي مختلف تن سنجي شامل نمايه توده بدني (BMI)، دور شكم (WC) و نسبت دور شكم به دور باسن ( WHR) با پيش بيني ديابت، مطالعهاي را بر روي هفت هزار و 33 نفر طي سه سال انجام دادند.
يافته هاي اين پژوهشگران نشان داد: شيوع ديابت در كل جمعيت 4/13 درصد بوده و در اين ميان زنان سهم بيشتري (5/14درصد) نسبت به مردان (9/11 درصد) داشتند.
همچنين، شاخص WHR در هر دو گروه، شاخص مهم و دقيقي جهت پيشگويي ابتلا به ديابت محسوب مي شود. به اين معني كه در مبتلايان به ديابت، نسبت دور شكم به دور باسن به طور قابل توجهي بيش از ساير افراد بود.
در نهايت پژوهشگران نتيجه گيري مي كنند: از آنجا كه ديابت شايع ترين بيماري غدد درون ريز و يكي از عوامل خطرساز بيماريهاي عروق است، بررسي شاخص WHR در زنان و مردان مشكوك ميتواند راهكار مناسبي براي تشخيص زودهنگام و دقيق ديابت باشد.


