.
پایگاه جامع اطلاع رسانی طب ایران
بانک اطلاعاتی پزشکی - اخبار - مقالات - گیاهان دارویی - روشهای درمان - بیماریها و . . .
/images/sport.gif){kind=small}
/images/ecg.gif){kind=small} |
|
پيشگيري از قطع عضو بيماران ديابتي
تاریخ ثبت این مطلب: 88/02/07 ---
مقالات پزشکی
ميليون ايراني در معرض خطر ابتلا به ديابت هستند
شعار امسال سازمان بهداشت جهاني در روز جهانی دیابت : «پيشگيري از قطع عضو بيماران ديابتي»
در حال حاضر بيش از 200 ميليون نفر مبتلا به ديابت در جهان وجود دارد که تخمين زده ميشود تا سال 2025 ميلادي اين ميزان به بيش از 300 ميليون نفر برسد. تعداد افراد مبتلا به ديابت در جهان، همه ساله در حال افزايش است در حالي که بسياري از افراد مبتلا به ديابت هنوز از بيماري خود بياطلاعند. اين بيماري در بيشتر کشورهاي در حال توسعه، چهارمين علت اصلي مرگ ومير محسوب ميشود.
به گفته اغلب کارشناسان اضافه وزن و چاقي يکي از مهمترين عواملي است که فرد را براي ابتلاء به ديابت مستعد ميکند طبق آمار، 85 درصد افراد مبتلا به ديابت به اضافه وزن دچارند و گفته ميشود هر کيلو اضافه وزن 5 درصد خطر بروز ديابت را افزايش مي دهد. در حالي که 5درصد کاهش وزن به ميزان 40 تا 60 درصد ميتواند جلوي بروز ديابت نوع 2 را بگيرد.
بيماري ديابت يک بيماري مزمن ناشي از اختلال در توليد و تاثير انسولين در بدن است و ديابت براساس تقسيمبنديهاي جهاني به 4 نوع تقسيم ميشود.
ديابت نوع يک که اين نوع از ديابت معمولا در سنين زير 30 سالگي ايجاد ميشود.
در ديابت نوع يک لوزالمعده قدرت ترشح خود را به طور کامل از دست ميدهد بنابراين علائم ديابت به صورت ناگهاني بروز ميکند علائمي همچون پرادراري، پرنوشي، تکرر ادرار، خستگي مفرط، کاهش وزن و ... که چنانچه بيماري در ديابت نوع يک تشخيص داده نشود به دليل سير شديد بيماري، بيمار به حالت کماي قند خون بالا يا اسيدوز ديابتي ميرود که اين حالت ميتواند به مرگ او منجر شود.
ديابت نوع 2 يکي ديگر از انواع اين بيماري است که در اين حالت برخلاف ديابت نوع يک، لوزالمعده به طور کامل از کار نميافتد و ترشح انسولين در آن وجود دارد اما اين مقدار ياکافي نيست و يا کارايي لازم را در بدن ندارد. در اين نوع ديابت به دليل آن که قند خون به تدريج افزايش مييابد اين امکان وجود دارد که ديابت تا سالها بدون علامت باشد. به همين دليل است که متاسفانه 50 درصد افراد مبتلا به ديابت نوع 2 از بيماري خود اطلاعي ندارند.
* عوامل خطرناک وموثر در بروز ديابت نوع 2 :
«چاقي» به عنوان مهمترين عامل خطر در بروز ديابت نوع 2 و ساير انواع ديابت محسوب ميشود به طوري که تقريبا 80 تا 85 درصد افراد مبتلا به ديابت چاق هستند.
«سن» عامل خطرناک ديگري است که هرچه بالاتر ميرود خطر ابتلا به اين نوع ديابت نيز افزايش مييابد.
«سابقه خانوادگي» و مسئله ژنتيک و وراثت نيز عامل مهمي در بروز اين بيماري است و فردي که سابقه اين بيماري را در خانواده خود داشته باشد بيش از سايرين مستعد ابتلا به اين بيماري است.
کاهش فعاليت بدني، استرس، مصرف دخانيات، فشارخون و چربي بالا را نيز از ديگرعوامل موثر در بروز ديابت است و کساني که در طول بارداريهاي خود دچار ديابت حاملگي شدهاند يا نوزاد بالاي 4 کيلو به دنيا آوردهاند در معرض ديابت نوع 2 هستند.
«چاقي» به عنوان مهمترين عامل خطر در بروز ديابت نوع 2 و ساير انواع ديابت محسوب ميشود به طوري که تقريبا 80 تا 85 درصد افراد مبتلا به ديابت چاق هستند.
«سن» عامل خطرناک ديگري است که هرچه بالاتر ميرود خطر ابتلا به اين نوع ديابت نيز افزايش مييابد.
«سابقه خانوادگي» و مسئله ژنتيک و وراثت نيز عامل مهمي در بروز اين بيماري است و فردي که سابقه اين بيماري را در خانواده خود داشته باشد بيش از سايرين مستعد ابتلا به اين بيماري است.
کاهش فعاليت بدني، استرس، مصرف دخانيات، فشارخون و چربي بالا را نيز از ديگرعوامل موثر در بروز ديابت است و کساني که در طول بارداريهاي خود دچار ديابت حاملگي شدهاند يا نوزاد بالاي 4 کيلو به دنيا آوردهاند در معرض ديابت نوع 2 هستند.
نوع 3 ديابت، ديابت حاملگي است که ممکن است در دوران بارداري براي زنان ايجاد شود و چنانچه اين بيماري درست کنترل نشود باعث نقايص جنيني شده و مشکلات زيادي را براي مادر ايجاد ميکند.
ديابت نوع 4 نيز تحت عنوان ديابت بيماريهاي ديگر شناخته شده است که دراين نوع از ديابت اصولا علت خاصي باعث بروز آن ميشود اما اين نوع ديابت چندان شايع نيست بلکه شايعترين نوع ديابت در ايران ديابت نوع 2 است که تقريبا 80 تا 85 درصد موارد ابتلا به ديابت را ديابت نوع 2 تشکيل ميدهد و 10 تا 15 درصد موارد نيز ديابت نوع يک است.
شيوع جهاني ديابت
هماکنون بيش از 200 ميليون نفر از افراد کره زمين مبتلا به ديابت هستند که تقريبا تا سال 2025 يعني 20 سال ديگر اين ميزان بالغ بر 333 ميليون نفر خواهد شد، که در ايران نيز حدود 3 ميليون نفر ديابتي وجود دارند که تخمين زده ميشود 40 تا 50 درصد از آنان از بيماري خود مطلع نباشند.
به علاوه در کشور ما حدود 4 ميليون نفر نيز افرادي هستند که اصطلاحا تست تحمل قند مختل دارند يعني مرحلهاي که قبل از پيدايش ديابت است و به آن ديابت پنهان ميگويند و فرد در مرحلهاي است که هنوز قند خون او از مرحله طبيعي خارج نشده است.
حدود 4 ميليون نفر در کشور ما ديابت پنهان دارند و زمينه بروز بيماري در آنها وجود دارد که چنانچه عوامل خطر يعني اضافه وزن، کمتحرکي، تغذيه ناسالم و استرسهاي خود را کاهش ندهند يقينا از مبتلايان به ديابت در آينده نزديک خواهند بود.
تشخيص ديابت
براي تشخيص ديابت سه مبنا وجود دارد : چنانچه شخصي قند ناشتاي بالاتر يا مساوي 126 داشته باشد و علائم ديابت نيز در او مشاهده شود اين فرد مبتلا به ديابت است.
به علاوه اگر فرد آزمايش تست تحمل قند را انجام دهد و قند او بالاي 200 باشد اين فرد ديابتي محسوب ميشود.
طبق تعاريف، افرادي که ديابت ندارند قند ناشتاي آنها بايد زير 100 باشد و افرادي که قند ناشتاي آنان بين 100 تا 126 باشد، موارد مشکوک به ديابت محسوب ميشوند و بايد تست تحمل قند انجام دهند به طوري که 75 گرم گلوکز خالص به آنها خورانده ميشود و دو ساعت بعد قند آنان را مجددا تست ميکنند چنانچه به ميزان قند خون بين 140 تا 200 برسد اين افراد مستعد ابتلا به ديابت هستند.
اهميت کاهش عوارض ديابت
بيماري ديابت عوارض بسيار متعددي براي فرد در پي خواهد داشت به طوري که طبق آمارهاي بينالمللي در هر دقيقه 2 نفر ديابتي پاي خود را از دست ميدهند.
در کشور ما تقريبا 28 درصد موارد دياليز مربوط به بيماران ديابتي است و به علاوه نارساييهاي متعدد چشمي، بيماريهاي قلبي عروقي نيز از عوارض ديگر بيماري ديابت محسوب ميشوند. همچنين مهمترين علت مرگ و مير در ديابتيها عوارض قلبي عروقي است.
به دليل اهميت کاهش عوارض ناشي از ديابت، سازمان بهداشت جهاني شعار امسال خود را «پيشگيري از قطع عضو بيماران ديابتي» قرار داده است.
امروزه ثابت شده است که تا حد زيادي ميتوان جلوي اين عوارض را گرفت و تنها سد محکمي که ميتوان در جلوي عوارض ديابت ساخت کنترل قند خون در حد طبيعي است.
مطالعات نشان ميدهد که چنانچه قند در حد طبيعي نگه داشته شود ميتوان جلوي عوارض ديابت را گرفت در حالي که متاسفانه در کشور ما اکثريت افراد از کنترل نامطلوب برخوردارند و به همين دليل عمدتا دچار عوارض ديابت ميشوند.
وي آموزش، کنترل روزانه قند خون، تغذيه سالم، فعاليت بدني و مصرف دارو را از جمله اصول پنجگانه کنترل قند مطلوب در بيماران ديابتي عنوان ميکند و همه افراد جامعه که سن آنان به بالاي 35 سال ميرسد بايد سالانه تست قند خون انجام دهند اما چنانچه قند ناشتاي آنها درحد نزديک به خطرباشد اين افراد بايد تست تحمل قند را انجام دهند و از طرفي افرادي که عوامل خطر از جمله چاقي، سابقه خانوادگي، مصرف دخانيات و ... را دارا هستند بايد از سنين پايينتر يعني 20 تا 25 سالگي نسبت به انجام تست غربالگري هر 6 ماه يکبار اقدام کنند.
امروزه ديابت نوع 2 که درگذشته تنها به بزرگسالان اختصاص داشت در کودکان نيز ديده ميشود بنابراين چنانچه والدين ميبينند که کودکانشان درمعرض خطر ابتلا به ديابت هستند و عوارض خطر را در مورد آنان حس ميکنند حتما بايد با مراجعه به مراکز درماني قند خون کودک را کنترل کنند.
مراکز درماني ديابت
در حال حاضر کلينيکهاي درماني تحت عنوان پوديولوژي به منظور کنترل پاي ديابتي در کشور وجود ندارد و اغلب بيماران ديابتي دچار مشکلات پا هستند و طبيعتا بايد مراکز بيشتري براي ارائه خدمات به اين بيماران وجود داشته باشد به طوري که در تهران حداقل 6 تا 7 مرکز و کلينيک ديابت در اختيار داشته باشيم در حالي که چنين وضعيتي در کشور ما هنوز وجود ندارد و اکثر بيماران ديابتي در کشور ما که ساليان سال ديابت داشتهاند حتي يک بار هم تحت معاينه پا قرار نگرفتهاند.
چاقي به عنوان مهمترين عامل خطر در بروز ديابت نوع 2 و ساير انواع ديابت محسوب ميشود به طوري که تقريبا 80 تا 85 درصد افراد مبتلا به ديابت چاق هستند
بيماري ديابت عوارض متعدد چشمي، کليوي، قلبي عروقي و قطع عضو را در پي دارد به طوري که طبق آمارهاي بينالمللي در هر دقيقه 2 نفر ديابتي پاي خود را از دست ميدهند
مطالعات نشان ميدهند که چنانچه قند خون در حد طبيعي نگه داشته شود ميتوان جلوي عوارض ناشي از ديابت را گرفت اما متاسفانه در کشور ما اکثريت افراد از کنترل نامطلوب برخوردارند.
|
|
|
|
سپس گروههاي كنترل ديابتي نيز عصاره آبي برگ شنبليله را به صورت داخلي صفاقي به ميزان 200 ميليگرم بر كيلوگرم به طور يك روز در ميان به مدت يك ماه دريافت كردند. ميزان گلوكز سرم يك هفته قبل و چهار هفته قبل از انجام كار به روش آنزيمي گلوكز اسيد اندازه گيري شد. | |
| لینک ثابت |
اين مطلب مطعلق به موضوع مقالات پزشکی مي باشد|
