كاهش ازدواج، و عدم تمايل جوانان به زندگى زناشويى و روى آوردن به زندگى غير طبيعى تجرّد، و يا صحيح تر چيزى كه اصلا نمى توان نام آن را زندگى گذارد، فاجعه بزرگى است براى جهان انسانيّت كه همراه ديگر آثار منفى زندگى ماشينى، دامنگير انسان قرن ما شده است.
كاهش ازدواج تنها از اين نظر فاجعه آور نيست كه به انقراض يا كمبود نسل، مى گرايد، تا گفته شود فعلا - و شايد تا چندين سال ديگر - فكر ما از اين جهت آسوده است، زيرا جهان انسانيّت با كمبود نفرات روبه رو نيست، بلكه شايد ازديّاد جمعيّت در حال حاضر مايه نگرانى باشد (البتّه در كشورهاى غير صنعتى، و نه صنعتى كه جمعيّت كاملا در آنها كنترل شده است)!
بلكه عيب اين موضوع بيشتر از اين نظر است كه افراد مجرّد در واقع از نظر احساس مسئوليّت اجتماعى بسيار عقب هستند، آنها تقريباً به هيچ جامعه اى تعلّق ندارند و به افرادى مى مانند كه . . .

جام جم آنلاین: گسترش سریع و روزافزون شبکه اینترنت، به تبلیغات صنعت گردشگری جنسی به ویژه جهت ساکنان اروپای غربی و آمریکا، رونقی دوچندان بخشیده است.
در این تبلیغات خدماتی نظیر تورهای جنسی، فاحشه‌خانه‌ها و سفارشات اینترنتی زنان روسپی در کشورهایی نظیر تایلند، فیلیپین و کوبا ارائه می‌شود.
بی‌شک در این وضعیت، علاوه بر گسترش قاچاق زنان و کودکان، ضربات سنگینی بر حقوق انسانی زنان و کودکان وارد شده و آنها را به یک کالای جنسی جهت مردان هوسران گردشگر، تبدیل نموده است.
مبلغان تورهای جنسی، اندام‌ها و جنسیت زنان را در کل کره خاکی و از طریق شبکه اینترنت به حراج می‌گذارند. این شبکه، ارتباط بین‌المللی جهت فروش زنان در یک بازار جهانی و به ویژه جهت مردان کشورهای صنعتی به وجود آورده است.

در موارد زیادی از مشاوره های ارسالی متوجه یک تصور غلط در خصوص آلت تناسلی در مردان شدیم . مسئله ای که سبب شده بسیاری از آقایان دچار مشکلات جدی در زندگی خود شوند و حتی از ازدواج گریزان باشند .
برخی از آقایان تصور می کنند از دیدگاه مسائل جنسی خانم ها مردی را برای ازدواج مناسب می دانند که آلت تناسلی بزرگی داشته باشد . این تصور غلط آقایان سبب شده اگر آلت تناسلی با سایز بزرگ ندارند خود را دچار مشکل بزرگی بدانند و از ازدواج دوری کنند و یا اینکه می پندارند به دلیل نداشتن آلت تناسلی بزرگ از فراهم آوردن شرایط ایده آل جنسی برای همسر خود عاجز هستند .
این یک تصور غلط و ناخوشایند می باشد!

امور پزشكی، مداخله مستقیم در حیطه شخصی افراد را موجب می شود؛ امری كه از لحاظ اخلاقی چندان پسندیده نیست. از سوی دیگر پزشكی حرفه ای است كه بدون بهره مندی از احساس انسانی و همدلی و اعتقاد نمی توان آن را به درستی انجام داد و همین باعث می شود كه پزشكان از لحاظ اخلاقی جایگاه ویژه ای داشته باشند.

آیین مطب داری (یکی از واحدهای اختیاری) که در اکثر دانشکده ها به صورت پانل هایی با همت اساتید برگزار می شود نیز مباحثی را در مورد چیدمان تجهیزات دندانپزشکی، وظایف پرستار یا رفتار با مراجعه کنندگان به طور خلاصه بیان می کند و در آن هیچ قسمتی در رابطه با توجیه بیماران به خصوص با سنین بالا یا نیازمند به درمان های پیچیده دندانپزشکی وجود ندارد....

هركسی كه برای مدت كوتاهی در بیمارستان كار كرده باشد تصدیق می‌كند كه پزشكان تامین كننده اطلاعات هستند. اطلاعاتی از حقایق تلخ زندگی خصوصی بیمار، اطلاعات بالینی و تاریخچه پزشكی؛زمانی‌كه من به عنوان انترن مشغول تحصیل پزشكی بودم بیمارستان ما سامانه رایانه‌ای مجزایی برای هركدام از بخش‌های نتایج ‌آزمایشگاهی، علایم حیاتی، یادداشت‌های پرستاران و سوابق پزشكی در نظر گرفته بود.

در اتاق عمل، جراح بدون آنکه با بیمار مشورت کند و به او بگوید چه می‌خواهد بکند، مریض را می‌خواباند و آپاندیس یا رحم او را از بدنش خارج می‌کرد، هموروئید او را عمل می‌کرد، فتق او را جراحی می‌کرد و یا این که زخمی که عمیق و باز شده بود را بخیه می‌زد....
بی‌توجهی به خواسته‌های بیماران، اشتباه پزشکان در کشورهای در حال توسعه.
دانیل سوکول، استاد فلسفه علم اخلاق دانشگاه علوم پزشکی جورجی انگلیس، برای یک تیم پزشکی در مورد این که بیماران را باید از نوع بیماری‌شان آگاه کرد و واقعیت را به آنها گفت، سخنرانی می‌کرد.
در این سخنرانی، او ضمن تاًکید بر ارزش دادن و احترام گذاشتن به خواسته‌ها و عقاید بیماران به پزشکان توصیه می‌کرد که تشخیص دهند چه موقع و چگونه بیماران را از نوع بیماری‌شان با خبر سازند و به آنها واقعیت را بگویند.

بانفسی تنگ، پله ها رایکی یکی بالا می رود، پشت در مطب عده ای جمع شده اند، یکی از بیماران که از بقیه زودتر رسیده در حال نوشتن نام خود بر روی کاغذ روی دیوار است تا وقتی منشی محترم در را باز کرد، با بی نظمی روبرو نشوند.او هم نام خودرا بر روی کاغذی که به زور با چسب پر از پرز موکت بر دیوار چسبیده، می نویسد.
پس از دقایق طولانی انتظار،در مطب باز می شود و خانم منشی با بی اعتنایی به خستگی بیماران سرمازده ای که مدت ها در انتظار بوده اند،پشت میزمی نشیند و با لحنی ناملایم می گوید به نوبت جلو بیایید تا اسم ها را بنویسم و گرنه دفتر را می بندم. بیماران که دیگر به این لحن صحبت ها عادت کرده اند، اعتراض نمی کنند و گوشه ای می ایستند تا نوبت به آنها برسد.
ساعت به حدود ۳۰/۱۷رسیده و هنوز خبری از ورود آقای دکتر نیست، برخی بیماران که طاقت نشستن را از دست داده اند و از درد به خود می پیچند در حال راه رفتن هستند، خانم منشی با توپی پر از جواب دادن به مراجعان طفره می رود، بالاخره آقای دکتر وارد مطب می شود، بیماران برمی خیزند و سلام می کنند و جناب دکتر بی توجه به عرض ادب بیماران راهی اتاق خود می شود.