|
|
|
اگر قسمتي از بدن كودك شما سوراخ شده است، ابتدا دستهاي خود را شسته و سپس به دقت جراحت را بررسي كنيد. با استفاده از يك جريان آب، جراحت را با صابون شسته و براي پنج دقيقه با آب بشوييد. سپس بدون اينكه زخم را باز كنيد، محل جراحت را نگاه كنيد تا مطمئن شويد كه چيزي در آن باقي نمانده است. اگر چيزي ديديد يا اگر بخشي از شيئي كه موجب جراحت شده گم شده است (مثلا ته يك قلاب)، كودك خود را به اورژانس برسانيد. همچنين اگر خونريزي دارد و نميتوانيد آن را با فشار دادن محل جراحت كنترل كنيد او را به اورژانس ببريد. (البته اكثر اينگونه جراحتها، چندان خونريزي نميكنند.)
اگر كودك شما توسط يك حيوان گاز گرفته شود شما احتمالا بيش از همه از بابت هاري نگران خواهيد بود، اما بايد بدانيد كه در اين موارد هم عفونت باكتريايي شايع تر است. به اين دليل است كه شستشوي كامل محدوده زخم گازگرفتگي و استفاده از پماد آنتيبيوتيك، اهميت دارد. اگر جراحت جدي است يا در قسمتي از بدن است كه احتمال عفونت در آن بيشتر است (مثلا در صورت، دستها، پاها يا اندامهاي تناسلي، حتي اگر جراحت كوچك باشد)، پزشك ممكن است آنتيبيوتيك تجويز كند. براي هر گونه جراحتي، حتي زخمهاي كوچك، اگر واكسيناسيون كودك به موقع انجام نشده باشد، ممكن است استفاده از واكسن كزاز ضروري باشد و بايد ظرف چند روز آينده مراقب محل جراحت باشيد، حتي اگر سطحي بوده و در خانه آن را درمان كردهايد.
برخي از بخيهها به خودي خود جذب بدن ميشوند در حالي كه براي كشيدن برخي ديگر بايد مجددا به پزشك مراجعه كنيد. سعي نكنيد خودتان بخيهها را بكشيد. به سادگي ممكن است كه بخشي از بخيه بيرون نيايد و اگر كودك همكاري نكند ممكن است صدمهاي به بدن او وارد شود. بعلاوه بهتر است پزشك نگاهي به محل جراحت بيندازد تا مطمئن شود كه روند ترميم زخم به طور طبيعي طي ميشود و زمان كشيدن بخيهها رسيده است.
پس از اينكه بريدگي كودك بهبود يافت، حداقل تا چند ماه كرمهاي ضدآفتاب روي آن بماليد تا از پوست جديد محافظت شده و جاي زخم تا حد امكان . . .
بايد به سرعت اقدام كنيد. اگر كودك شما هوشيارياش را از دست داده است يا به نظر ميرسد كه در حالت شوك قرار دارد، از يك نفر بخواهيد كه فورا با اورژانس تماس بگيرد و خودتان كمكهاي اوليه را شروع كنيد. كودك را در حالت درازكش بخوابانيد، در حالي كه پاهايش حدودا 15 سانتيمتر بالاتر از سطح بدن قرار داشته باشند. اين كار موجب افزايش جريان خون به مغز و كاهش خطر شوك ميشود. در صورت امكان، عضو مجروح يا قسمتي را كه دچار خونريزي شده است بالاتر از سطح بدن قرار دهيد تا جريان خون به آن ناحيه كاهش پيدا كند. سپس با استفاده از پارچه يا باند استريل، محل جراحت را مستقيم فشار دهيد. اگر هيچ چيز ديگري در دسترس نبود از كف دست خود استفاده كنيد (البته در صورت امكان، پس از شستن دست). فشار را به صورت ثابت و يكنواخت به محل جراحت وارد كنيد تا زماني كه خونريزي متوقف شود.
اگر خونريزي متوقف نشد، فشار را ادامه دهيد تا به حداقل برسد و كسي براي كمك بيايد. اگر
ميتواند باكتريهايي از قبيل استافيلوكوك را كه به طور معمول در دهان انسان وجود دارند منتقل نمايد. همچنين ميتواند بيماريهايي جدي مانند هپاتيت را نيز منتقل كند.
هرچند متخصصين احتمال سرايت ويروس ايدز را از طريق گاز گرفتگي رد نميكنند، اما اين قضيه بسيار بعيد است. براي سرايت ويروس ايدز، فرد آلوده بايستي خونريزي داشته باشد، پوست فرد مقابل را با گاز پاره كند و خون خود را به درون جراحت وارد نمايد. هيچ موردي از انتقال ويروس ايدز از طريق گاز و بدون انتقال از طريق خون . . .
سندرم رايز يك بيماري نادر است كه كودكان هنگامي كه در حال بهبود از يك بيماري ويروسي (مانند آنفولانزا، سرماخوردگي يا آبلهمرغان) هستند بدان دچار ميشوند. هرچند عامل اين بيماري ناشناخته است، مطالعات نشان دادهاند كودكاني كه به بيماري ويروسي مبتلا باشند و از آسپيرين استفاده كنند، احتمال بيشتري دارد كه به سندرم رايز مبتلا شوند. اگر ميخواهيد جانب احتياط را رعايت كرده باشيد (چون هرگز بطور قطعي نمي توانيد مطمئن باشيد كه آيا علامتهاي بيماري در كودك شما ناشي از يك بيماري ويروسي است يا نه)، هيچگاه به كودك خود آسپيرين ندهيد. سندرم رايز ميتواند در هر فردي و در هر سني بروز كند، اما معمولا كودكان چهار تا دوازده ساله را هدف قرار ميدهد و هرچند ميتواند در هر زماني از سال رخ بدهد، اما ميزان بروز آن در ماههاي شيوع آنفولانزا (دي، بهمن و اسفند) بيشتر است.
سندرم رايز تا حدودي بواسطه اينكه نادر است، درست تشخيص داده نميشود. به عنوان مثال ممكن است با انسفاليت، مننژيت، استفاده بيش از حد از دارو، سندرم مرگ ناگهاني نوزاد (SIDS) يا مسموميت اشتباه گرفته شود.
سندرم رايز به همه اندامهاي بدن آسيب ميرساند اما
اگر دندانها و لثههاي كودك شما سالم به نظر ميرسند و كودك درد ندارد، احتمالا سالم بوده و نيازي به معاينه توسط دندانپزشك نخواهد داشت. اما اگر به نظر ميرسد كه يكي از دندانهاي او از جاي خود خارج شده است، بايد دندانپزشك آن را معاينه كرده و مشخص كند كه نياز به اقدام خاصي دارد يا خير.
اگر دندان او شكسته است، او را فورا نزد دندانپزشك ببريد. اگر ميتوانيد تكه دندان را پيدا كنيد، آن را هم پيش پزشك ببريد. اگر ضربه شديد موجب تورم در اطراف لبها شده است ميتوانيد از كمپرس سرد روي دهان كودك (اما نه مستقيما روي دندان) استفاده كنيد تا از تورم جلوگيري شود. حتي اگر تكه شكستهشده كوچك بوده و ظاهرا كودك را اذيت نميكند بهتر است براي معاينه به دندانپزشك مراجعه كنيد. او ميتواند مشخص كند كه آيا تركهاي زيرين يا ديگر آسيبهايي كه شما نميتوانيد ببينيد وجود دارند يا خير. او همچنين ميتواند با پر كردن دندان يا استفاده از مواد ترميمي، دندان را ترميم نمايد.
اگر دندان كودك بر اثر ضربه خيلي شل شده است ميتوانيد با . . .
وقتي بچهها ميافتند معمولا به سرشان ضربه وارد ميشود و در اكثر موارد دليلي براي نگراني وجود ندارد. اما اگر كودك شما هوشياري خود را از دست داد، او را براي معاينه نزد پزشك يا به اورژانس ببريد.
هنگامي كه يك جراحت بسته در سر (يعني جراحتي كه در آن هيچ شيئي وارد جمجمه نميشود) موجب تغيير در عملكرد طبيعي مغز شود، به آن ضربه مغزي ميگوييم. اين جراحت ميتواند ناشي از يك ضربه شديد، سقوط يا تكان دادن شديد باشد.
كودكي كه دچار ضربه مغزي شده است ممكن است هوشياري خود را از دست داده يا در بينايي، حافظه يا حفظ تعادل با مشكلاتي مواجه شود. شايد اين موارد ترسناك به نظر برسند اما در اكثر موارد جزئي و موقتي بوده و كودك به طور كامل بهبود پيدا ميكند.
گاهي اوقات حتي بواسطه يك ضربه كوچك نيز مغز آسيب ميبيند. همچنين اگر ضربهاي به سر كودك وارد شد و در يكي دو روز بعد يكي از موارد زير را مشاهده كرديد، او را براي معاينه به نزد پزشك ببريد:
استخوانهاي كودكان انعطافپذيرتر بوده و بهتر از استخوانهاي افراد بزرگسال ميتوانند ضربات را تحمل كنند و در نتيجه، به سادگي نميشكنند. اما اگر يك استخوان تحت فشار شديد قرار بگيرد باز هم امكان شكستن آن وجود دارد. البته فهميدن اينكه آيا استخوان شكسته است يا نه، ممكن است براي شما دشوار باشد، اما برخي از نشانههاي شكستن استخوان عبارتند از:
اگر كودك شما درد دارد، ميتوانيد يك مسكن مخصوص كودكان مانند استامينوفن يا ايبوپروفن كودكان به او بدهيد. همان مقداري از دارو را مصرف كنيد كه روي برچسب آن نوشته شده است. هرگز به كودك خود آسپيرين ندهيد زيرا ميتواند در كودكاني كه بيماري ويروسي دارند، يك مشكل نادر اما جدي به نام سندرم رايز (Reye’s Syndrome) ايجاد كند.

اين محققان، علت اصلي اين افت تواناييهاي شناختي را، مختل شدن خواب اين كودكان ميدانند، چرا كه مطالعات پيشين نيز نشان داده بود كه شبادراري، با وجود اختلالات خواب مانند كوتاه شدن زمان خواب عميق و از خواب پريدنهاي متناوب، رابطه دارد. اما كم شدن تمركز و حافظه در اثر كمبود خواب كافي و عميق نيز در مطالعات ديگري كم و بيش مشخص شده بود.


